ฉันรู้ การพบเธอ และรักเธอ นั้นเกินใฝ่ฝัน
เปรียบได้ฉันคือดวงจันทร์ ที่มองเหม่อ
ได้แต่พร่ำเพ้อ หลงใหลในลำแสงตะวันที่สวยงาม

ฉันรัก ดวงตะวันและเธอช่วยทำให้โลกสดใส
ส่วนฉันคือจันทราที่มืดมน ล่องลอยอยู่ แสนไกล

หากแม้น (ใน) สักวัน
วันที่ฉันโคจรมาอยู่ใกล้ชิดเธอ
และวันนั้นโลกจะเปลี่ยนเป็นค่ำคืน
ทั้งจักรวาลมีเพียงสองเรา

อย่าห่วงและกลัวในความมืดมิด
หากเธอเพ่งมองจะเห็นความสดใส
ดาวทั้งฟ้า ถ้าอยากได้มา จะนำมาให้เธอ

ทุกสิ่งสวยงามในราตรีนี้
ฉันอยากให้เธอเก็บไว้ในใจ
กอดฉันไว้ ก่อนเราจะต้องไกล
(ฉันจะรอ จนพบอีกครั้ง)